apnea

Saber perder

 "Saber perder" é a terceira novela de David Trueba, un tipo cun talento sobrehumano para contar historias que me fixo rir con "Abierto toda la noche" e que con "Cuatro amigos" xa conseguira que lle xurara fidelidade eterna, este último traballo fixose de rogar pero volve a estar á altura do esperado. Unha historia, de tres persoaxes dunha mesma familia, que debuxa a cotidianidade na convivencia dende diferentes perspectivas xeneracionais utilizando o desexo como fío conductor. 
Na contraportada lese: " O desexo asociado a un obxecto de desexo condenanos a él, Pero hai outra forma de desexo, abstracta, desconcertante, que nos envolve como un estadode ánimo. Anuncia que estamos listos para o desexo e que só nos queda esperar, despregadas as velas, que sopre o seu vento. O desexo de desexar."
Na portada vése: Un cuadro de Josep Santilari un pintor hiperrealista catalán excepcional.
Levo pleno nos libros de este verán.  

Os tigres do cañotas

Hai tres ou catro anos tomando unhas cervexas por Pontedeume escoitei a unha banda que me deixou prendado, pensei que a soedade daquela noite alimentara a miña querencia pola festa, pero non, "Los tigres del cañotas" tiñan un ritmillo contaxioso acompañado dunhas letras hilarantes que trascenderon a aquela troula, fixenme coa maqueta e naquel ano acompañaron as nosas habituais ceas de verán, que soen ser moi propicias para a carallada. A semana pasada remexendo nos "cedés" atopeinos entre Nina Simone e  Willy De Ville, unha mostra do meu particular desorde, e volvín a escoitalos co mesmo deleite da primeira vez. Buscando na rede vexo que desapareceu a súa web e que só queda un pequeno rastro destes felinos nun foro e na lastfm, onde aínda tedes a opción de saborear esta especie en extinción. PornoRock Ferrolano de altísimo nivel.
 

Ceo abaixo

Non teño nada clara a categorización da literatura por idades, é verdade que algunhas obras requiren un certo bagaxe de vocabulario e un mínimo de capacidade de razoamento verbal que garantice un nivel axeitado para a comprensión dos textos, pero isto non necesariamente correlaciona cos anos nin coa presunta dotación intelectual dos lectores. Unha amiga recomendoume "cielo abajo", un libro de Fernando Marías galardonado co premio nacional de literatura infantil e xuvenil no ano 2006, ao que eu non lle atopo lugar dentro de esta anárquica taxonomía. Trátase dunha novela adulta ambientada na guerra civil española, concretamete no asedio das tropas de Franco a cidade de Madrid en novembro de 1936, na que o autor xoga coa sensibilidade e os valores dos protagonistas que trascenden á irracionalidade do enfrontamento. A min gustoume, non sei o que pensarán meus fillos.   

O xogo do anxo

Despois do espectacular éxito de "La sombra del viento" Carlos Ruíz Zafón tiña moi complicado epatar aos seus lectores con outra obra mestra, tal vez esta dificultade foi anticipada polos editores e, como noutras ocasións, optaron pola vía das triloxías (creo que neste caso vai ser tetraloxía), para aproveitar por capilaridade a boa acollida do seu libro insignia.
Sen dúbida "El juego del ángel" é unha boa novela, pero insuficiente para completar as espectativas que tiña xerado coa anterior obra. A trama narrativa tamén é semellante á da predecesora, aínda que complicada pola proliferación das persoaxes que en algúns casos quedan pouco consistentes. O mellor os diálogos e a fenomenal contextualización na Barcelona de principios de século. Recomendable. 

Un mundo sen fin

Rematei a última novela de Ken Follet, un "culebrón" ambientado na Inglaterra do século XII cheo de intrigas entre as persoaxes e cunha trama ben trenzada a partir dun importante traballo de documentación que lle da consistencia á historia. O texto está moi ben construído, consegue describir a estructura social e os cambios mais significativos da Idade Media, a peste, a evolución da menciña, as modificacións na estructura política e relixiosa, e un guiño feminista na personaxe principal da historia ao que se lle admite a descontextulización dos seus comportamentos porque a súa personalidade iconoclasta captura dende a primeira liña. Non lera ningunha das súas anteriores obras, esta véndena como a continuación de "Los pilares de la tierra", que mercarei seguro porque a este escritor especializado en "tochos" hai que recoñecerlle unha innegable capacidade de divertimento.

Pechado por vacacións

Voume de vacacións, iso quere dicir que deixarei a Biblioteca de Alejandría, así lle chama un compañeiro á rede, ata setembro. É posible que algunha tarde de treboada me achegue a algún ciber para aliviar o síndrome de abstinencia, pero dende logo non postearei coa asiduidade, case diaria, coa que o fixen ata agora. A experiencia do blog estame a resultar algo estraña, comeceino co propósito de instruír aos meus fillos nun medio de expresión que considero clave na comunicación moderna, e pouco a pouco funme deixando enganchar pola silenciosa asiduidade das visitas, nestes momentos sobrepasan as 1000 diarias. Por outro lado, algo está a fallar, unha das bases de este cotarro e o feedback, e dicir, a capacidade de ir retroalimentando a información a través dos comentarios que van deixando os/as lectores/as ou de novas aportacións relacionadas co tema en cuestión, e nese sentido teño que admitir que me sinto frustrado, o nivel de participación foi escaso, algo estou a facer mal. Bo verán a tod@s.

Dscargalo

Dscargalo é unha páxina para buscar arquivos e facer descargas directas a través dos sitios de aloxamento gratuito como RapidShare, Megaupload, Badongo, Mediafire...
Un buscador moi recomendable pola  súa simplicidade.  

Cabalos

Lorenzo é un xoven de 27 anos que se adica a adestrar cabalos dende cativo, vive en Camargue no Sur de Francia e desenvolve un espectáculo inusual cos seus 8 "Lusitanos" cabalgandoos sobre a grupa sen montura. A doma de cada un deles precisa de ata 3 anos de traballo. O resultado é un show máxico:  The fly french man

Dremel

Increíble o que se pode facer cunha Dremel. Na web  onde atopei estas esculturas feitas sobre cáscara de ovo, explican que non se utilizou o láser, todas foron esculpidas artesanalmente con un taladro de altas revolucións. Delicado.
Outros enlaces: 
Eggartguild
Wilma

amy

Rematei a noite de San Xoan no garaxe dun amigo xogando ao futbolín, comendo empanada de liscos con Bombay Sapphire e escoitando a Amy Winehouse. Un solsticio ecléctico que quedará cosido na miña memoria pola voz de Amy nun concerto que fará historia: "life in london". Ao saír quixen saltar unha vez mais a fogueira e escorrentar aos malos espíritus que parecen axexar a esta muller pero xa non había brasa, espero que fora eu quen tivera sorte e non unha mala premonición para esta portentosa diva.

La fura dels baus

O venres estarán en Lugo "La fura dels Baus", tal vez a compañia de teatro de rúa mais importante do mundo, os megalomaníacos proxectos que desenvolven están cuidados estéticamente ata nos mais mínimos detalles, en Lugo parece que montarán unha obra inédita con motivo da celebración do primeiro século de O Progreso , ademais actuará Carlos Núñez, un músico que non me causa ningunha simpatía, pero hai que recoñecerlle un directo prodixioso, o nivel de virtuosismo, que roza a perfección nos seus concertos, lle fixo gañar o respecto dos grandes. Todo un luxo para a nosa cidade.
Enlace ao evento

ABC3D...

 Visito con frecuencia a páxina de  primeiros pinitos, está a construir un abecedario de post que son pequenas xoias. Hoxe roubolle un libro móvil de Marion Bataille.

Liberarte

Tom Wolfe reflexiona no libro "la palabra pintada" sobre os movementos económicos que se desenvolven en torno ao arte, un artista e a súa obra non son ninguén si non entran nunha roda de produción manexada polos grandes críticos, os marchantes, os galeristas, e toda unha fauna de promotores que encumbran ou soterran as producións creativas dende perspectivas fundamentalmente mercantilistas, e istas á vez xeran correntes de opinión respecto do que debe ser considerado ou non como "excelente" dende o punto de vista artístico. 
A páxina liberarte presenta un experimento revelador:  A idea era coñecer que impacto producía unha pintura de Luc Tuymans, pintor belga consagrado, sobre os viandantes da cidade de Antwerp. O procedemento consistía en contar o número de persoas que pasan por esa rúa e cantos non miran tan sequera o cadro. Só o 4% dáse conta de que hai algo especial nesa parede. Qué ocorrería se sacásemos a arte das galerías?

Beth Moon

Hai oito anos destináronme no meu traballo a Córneas, unha vila do concello do Cádavo agochada entre montañas e con difícil acceso, o traxecto entre carballos e castiros é dunha beleza ancestral que relaxa en cada quilómetro, no cemiterio hai un teixo vello, unha colosal árbore que chama ao abrazo, unha vida resistente no campo santo que terma das ánimas dende hai centos de anos, e que tal vez se nutre delas. Cando atopei o traballo de Beth Moom as súas imaxes en branco e negro de árbores anciáns fixéronme lembralo. Un punto panteísta.  

Jack Johnson

Suxestión acústica para a fin de semana, Jack Johnson, un surfeiro hawaiano reconvertido a músico a causa dun accidente cunha "Big Wave". A súa música é melódica con bases sinxelas e letras que se moven entre reivindicacións e historias de amor.

Ilusión de Jastrow

A perspectiva de Jastrow, foi descuberta polo psicólogo polaco Joseph Jastrow  a finais do século 19, e consiste nunha ilusión óptica na cal dúas figuras, de exactamente o mesmo tamaño, aprecianse de xeito desigual, mais grandes ou mais pequenas, en función da posición que ocupen dentro do noso espacio visual.

Ela non o faría

O vindeiro xoves 26 ás 20.15 diante do concello concentración de masa crític@s en Lugo.

Rooms

Rooms é un xogo en rede, con posibilidade de descarga , que consiste en atopar a saída dunha mansión amañando os espazos ("rooms") e utilizando os obxectos que van aparecendo nas sucesivas plataformas de xeito lóxico.
Tarda en cargar (son 30 Mb) pero merece a pena, está moi ben parido.

Essa coisa do ambiente

Hoxe revisando vellos e-mails atopei esta curta de animación da WWF de Brasil que gardaba no correo dende decembro, non sei como non a tiña posteada.

Uma hora vai voltar pra vôce. Conserve o seu planeta. Aínda da tempo. WWF.

Rise Against

 Rise Against é unha banda de Chicago que fai "Hardcore", non é a música que mais escoito, pero hai que recoñecerlles a altísima calidade que posúen, algúns dos temas teñen uns "riffs" impresionantes. O vídeo que deixo "Swing life away" tal vez sexa do mais melódico das súas composicións, a min pareceume auténtico.

• Galerías

  Algunhas das miñas fotos

  • Imaxes 2
  • Imaxes web

    arquivo de imaxes utilizadas no blog

  Ver todas

• Calendario

  « agosto 2008
  lu.	ma.	me.	xo.	ve.	sa.	do.
  				1	2	3
  4	5	6	7	8	9	10
  11	12	13	14	15	16	17
  18	19	20	21	22	23	24
  25	26	27	28	29	30	31
  hoxe

• Seccións

  • Todo
  • Curiosidades
  • Educación
  • Xogos
  • Xeral
  • Literatura
  • Test
  • Música
  • Informática
  • Solidariedade
  • Arte
  • Cine

• Ligazóns

  • Bacoteca
  • blogs R
  • Fogonazos
  • Masa crítica
  • o ladrón de textos
  • Patas arriba
  • Windgurú
  • xataca

• RSS

  • todo
  • /Curiosidades
  • /Educación
  • /Xogos
  • /Xeral
  • /Literatura
  • /Test
  • /Música
  • /Informática
  • /Solidariedade
  • /Arte
  • /Cine