El tío Petros y la conjetura de Goldbach

Teño un compañeiro profesor que acompaña ao currículo ordinario da área un listado bibliográfico de literatura vencellada ás matemáticas, unha suxestión para os que queiran deleitarse co pracer da literatura co estímulo engadido de poder incrementar nota nas avaliacións. Eu tiña lido algunhas novelas interesantes como, "En busca de Klingsor" de Volpi ou "O teorema do loro" de Guedj, que proporcionan unha  aproximación lúdica ao mundillo da ciencia, pero quedeime sorprendido coa prolifíca producción literaria que existe en torno a esta disciplina (Exemplo). Entre os títulos recomendados polo meu compañeiro está "El tío Petros y la conjetura de Goldbach" de Apostolos Doxiadis unha noveliña que descubre as tripas dos cerebros matemáticos a través da historia dun aprendiz e o seu anciano tío, quen pasou a vida tentando probar que "todo número par superior a dous é a suma de dous primos", eso si, cun trasfondo motivacional do mais romántico. Xa estaba convencido de que esta xentiña son dunha extraña especie que morfolóxicamente gardan certo parecido cos humáns pero a súa arquitectura neuronal faille desenvover unha particular metodoloxía de pensamento, ás veces ultrarracionalista, que os convirte en xenios, aceptando que esas esquisiteces do coñecemento son xenialidades, claro. O caso é que, se obviamos algunhas mencións a teoremas infumables, o libro faise moi divertido.     

mércores 30 setembro 2009

En Literatura | Sen comentarios | Permalink






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado